بنظر خودم که خیلی وقته نیومدم چیزی بنویسم. چند روزی رو رفتم مشهد، تجربه جدیدی از مسئولیت و خرج کردن بود. خوب بود در کل. دعا کردیم و خوشحال برگشتیم. تقریبا همه چی داشت خوب و رو روال پیش میرفت. یهو همه چی ریخت به هم. کاری ازم ساخته نیست. حتی دعا هم نمیتونم بکنم. حالشو ندارم. ولی هنوز امید دارم.... صبح از یه جر و بحث اومدم بیرون از خونه، اینجا سر کار یه جر و بحث هست. نقطه مشترک این دو تا نفهمیدن حرف همدیگه هست و اصرار به خوب بودن خود. چی هستن این آدما.#کارشناس. بیا تبرکی بگیریم. بیسکوییت. خادمی که معلم بود و نصیحت پدرتون داشت. بی وقفه بخندیم از ۳ بعدازظهر تا ۱ شب. شام رو هتل نخوریم ۲ شب. زیر برنج من خیارشور نصف شده ست. املت صبحونه بهترین وعده غذایی. اتوبوس برگشت ۴۰ دقیقه دیر بیاد ولی ما از وسط مراسم پاشیم. اسنپ پیدا کن. با ون دانشگاه بیا ورزشگاه. زیارت کم اما با کیفیت. یه دور به ۳ تا حرم دستت برسه. یه مجری بیاد و قشر پرطرفدار خودش رو داره. بسه دیگه انقدر بی نظمی. چرا روز اختتامیه هنوز روی سن اید!نماز بخون به نیت. بنویس کجا واسه کی چی خوندی. صحن گوهرشاد. زنگ بزن حرف بزنیم فکر کنم تو هم اینجایی.دلت میخواد انگار زودی برگردی. بیا و ببین دلتنگم. شهرو چراغونی میکردم که نری فقط.(دیگه فعلا همینا یادمه، ولی خیلی خوب یادمه میخواستم بیشتر از اینا بنویسم حتی شده تک کلمه ای که بعد از خوندن یادم بیاد کامل که چجوری بود ین سفر. خود میدونم که حال و حوصله ندارم و بخاطر همین تمرکز ندارم که فکر کنم. پس فعلا همین). / پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۳ / 10:8/دختر آدم

/ پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۴۰۳ / 10:11/دختر آدم

برای 03.02.01یه حسی کم کم ریشه دوونده بود تو وجود. هی عمیق تر میشد، تا که دارته به سمت اطمینان می رفت، یهو تردید کل سلولها رو می گرفت. به سمت چنگ زدن به هر چیزی که میشد گفت عقلی و منطقیه، اما تهش دلگرمیه، دلگرمی بابت وجود یک موجود.تا 03.02.07که امروز باشه...ریشه محکم شده، تردید کمتر اما نه اینکه نباشه. احساس مداوم اهمیت-پیگیری-توجه-دوست داشتن و دوست داشته شدن-به فکربودن- نگرانی-جذابیت و گهگاهی حسادتی ازاین سمت بابت گذشته ای که در سمت خاصی وجودی نداشتم.در این بین احکم و وظایف جدید در شغل- ارتباطات دیگر و جدی تر کاری- پی بردن به خوب بودن در نظر افراد مهم شغلی- هماهنگی ها بابت فایل های چاپ و صحافی شده- هماهنگی با بچه ها- هماهنگی بابت آزمون- هماهنگی بابت آزمون مجازیومسافرت نصفه کاره ای که کل برنامه ها رو بهم ریخت. آشنایی با خوبهای شهرستان اردکان و تجربه جدیدی از استان یزد ای که همیشه دلم میخواست بر (البته نه اینجوری!). آماده شدن کم کم برای مشهد و تهران در هفته های آتی انشالله انشالله انشالله.خلاصه ای از هفته اول اردیبهشت. تمام.تا داریم پست میذاریم یه پیگیری از مجله پزشکی و ایمیل بکنیم بد نباشه!!! فکر کنم دکتر دیگه گفته ولش کن خودمو خورد نکنم واسه یه جوجه تحصیلات تکمیلی:)کلید واژه ها: پل بزرگمهر- گل بگیر قهر نباش- باید باهام حرف بزنی- حرفمو پس میگیرم که سکوت نیازه- تضمین نمی کنیم اما سالم و عادی هستین- نیاز به مراقبت و توجه برای ادامه- 12 ظهر 3شنبه- کانال آب ترمینال آبشار- آدمایِ تابعِ جمع- خراب شدن اتوبوس- بارون تند کویری- شبِ کویر- بچه های هلال احمر- صبر کنین و منتظر باشین- اتوبوس کوچولو- به دنبال اسکان- جوجه کباب نفری یه دونه حتی شما دوست تپل- استراحت جهت گذران وقت و تجدید انرژ